ul. Sobieskiego 22 lok.1, Ruda Śląska

+48 609 928 346 dachbudiwaniak@poczta.fm

Technologia adaptacji poddasza nieużytkowego na użytkowe z wymianą więźby i pokrycia na dachu papowym z zastosowaniem szczeliny wentylacyjnej

Coraz więcej inwestorów decyduje się na wykorzystanie starych strychów i adaptowanie ich na pomieszczenia mieszkalne, pod dachem z pokryciem papowym. Przy realizacji takiego pomysłu należy pamiętać o bardzo ważnej rzeczy jak wentylacja między połacią dachu a termoizolacją.
Nie spełnienie pewnych warunków może spowodować bardzo kosztowne konsekwencje.

Najlepszą opcją na prawidłową wentylację dachu jest zerwanie starej papy i desek z krokwi, montaż folii wysokoparoprzepuszczalnej na krokwiach oraz montaż drewnianych łat o grubości 4-5 cm na folii wzdłuż krokwi, które będą dystansami między folią a deskami tworząc szczelinę wentylacyjną i przybicie na to desek lub przykręcenie płyt OSB, po czym pokrycie ich 2 warstwami papy termozgrzewalnej. Trzeba jednak pamiętać , aby na wlocie dachu pod pasem nadrynnowym wypuścić folię od rynny, a 0,5 m do 1 m od kalenicy należy zamontować kominki wentylacyjne. Wówczas powietrze wchodząc pod blachą okapową i przemieszczając się w szczelinie wentylacyjnej, wychodzi kominkiem wentylacyjnym na szczycie dachu. W ten sposób mamy ciągłą cyrkulację powietrza, co chroni elementy drewniane, w tym deski, przed zbyt szybkim gniciem. Należy pamiętać aby nie pomylić folii wysokoparoprzepuszczalnej z folią paroizolacyjną.
Przy zastosowaniu folii wysokoparoprzepuszczalnej o przepuszczalności np. 3000 gr / 24h, wełna, która jest między krokwiami może śmiało stykać się z tą folią, czego absolutnie nie można zrobić przy foliach niskoparoprzepuszczalnych.
Aby przewietrzanie w tej technologii było w 100% skuteczne, należy też w łatach dystansowych, na wysokości kominków wentylacyjnych, wyciąć szczeliny wzdłuż dachu.

Drugą metodą, która jest mniej kosztowna, aczkolwiek nie tak skuteczna, jest pozostawienie między deskami a termoizolacją (wełną mineralną) szczeliny wentylacyjnej od 2,5 do 3 cm. Naturalnie, czym większa szczelina, tym lepsze przewietrzanie, ale mniej izolacji między krokwiami.
Szczelinę taką wykonuje się przy użyciu gwoździ papowych, które nabite są z boku krokwi wyznaczając wysokość szczeliny, na których powiązany jest drut nierdzewny wiązałkowy lub sznurek – tworząc tzw. pajęczynę, która nie dopuszcza do styku izolacji termicznej np.wełny z deskami.
Nadmienię jeszcze, że nie wykonanie szczeliny wentylacyjnej i styk wełny z deskami lub zastosowanie folii paroizolacyjnej zamiast paroprzepuszczalnej powoduje prawie natychmiastowe gnicie desek i skraplanie się wody wewnątrz pomieszczeń mieszkalnych.
Przy złej wentylacji objawy skraplania szczególnie widoczne są zimą przy różnicy temperatur z zewnątrz i wewnątrz budynku, którego konsekwencją są mostki termiczne, wilgoć i grzyb na ścianie.

W 2 wersji przewietrzania należy również pamiętać, aby powietrze miało zarówno wlot jak i wylot. W tym celu należy wykonać otwór wlotowy i wylotowy do szczeliny wentylacyjnej.
Naturalnie przy kalenicy muszą być zamontowane kominki wentylacyjne – 1 sztuka na co najmniej 40 m2.

test